COC Midden Gelderland COC Midden Gelderland

Facebook Twitter

Campagne roept op af te zien van seksdates

Sex date? #NUffNIET! is een initiatief van de homo/bi-gemeenschap. Het is een oproep om af te zien van seksdates totdat de coronacrisis voorbij is. Soa Aids Nederland draagt inhoudelijk en facilitair bij aan dit initiatief en het COC steunt deze campagne van harte.

Social media-kanalen als Facebook, Twitter en Instagram worden ingezet om de oproep te verspreiden. Bovendien wordt er geadverteerd op verschillende gay dating apps.

Waarom deze oproep?

Voor veel mensen is het lastig om voor een lange periode geen fysiek contact en seks te hebben. De meeste mensen lukt het zich te houden aan de 1,5 meter-regel en zien af van seksdates. Maar het lukt niet iedereen. Ook niet alle homo/bi-mannen.

Sex date? #NUffNIET! is een oproep van de community aan hun ‘peers’. De initiatiefnemers willen hierbij niet belerend zijn, maar juist activerend en positief. Ze roepen mannen op vooral door te gaan met het gebruiken van dating apps om contact met elkaar te houden. Het enige wat nu echt niet kan is fysiek met elkaar afspreken.

Wil jij ook je stem laten horen?

Gebruik dan op Twitter de hashtag #NUffNIET! Of stuur je filmpje naar Man tot Man. Zie daar ook voor verdere informatie!

Soa Aids Nederland ondersteunt de campagne

Soa Aids Nederland draagt inhoudelijk en facilitair bij aan de campagne waarmee de oproep wordt gedaan. De organisatie heeft de homo/bi-gemeenschap aangeboden de website van Man tot Man te gebruiken voor uitleg over de campagne en het plaatsen van korte filmpjes waarin mannen vertellen hoe belangrijk het is om nu geen seksdates te hebben. Ook is op de website informatie te vinden over het coronavirus en seks.

[Bron/Illustraties: NUffNIET!]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC?

#TransgenderDayOfVisibility

Wie is Sherry Jae?

Ik ben Sherry Jae Ebere, een bi-culturele transvrouw met een lichamelijke beperking, geboren in Nigeria (Biafra). In het dagelijks leven ben ik vrijwilliger bij Trans United Europe en Trainer toegankelijkheid Bus & Tram bij het GVB. Ik heb in het bedrijfsleven goed geld verdiend. Maar mijn werk gaf mij op gegeven moment geen voldoening meer. Ik wilde graag mijn kennis en vaardigheden voor de mijn community gebruiken, de transgender gemeenschap. Mijn rol als coördinator heeft veel raakvlakken met wat ik in het verleden heb gedaan.

Bij Trans United Europe ben ik coördinator in Nederland. We hebben sinds 1 september 2019 een SafeSpace, het T-Huis, zo heet onze SafeSpace) in Amsterdam tot onze beschikking. Ik ben beheerder van dit pand en dat betekend best veel. Alle communicatie gaat via mij (per email en telefoon). Denk aan agendabeheer van onze evenementen, zorgen dat de voorraad en de staat van het pand in orde is, maar ook vaak bezoekers ontvangen. We hebben een tweedehandskledingbank voor transmensen, maar ons paradepaardje is de Trans Led Kliniek die we elke 3e zondag van de maand draaien. Cliënten kunnen deze kliniek bezoeken op afspraak. Ook deze agenda beheer ik, dus ik hou bij welke cliënten er komen die 3e zondag van de maand. Onze Kliniek wordt volledig gerund door transmensen. Ook hebben we hebben inloopsprekuren van de Politie (Roze in Blauw), een Jurist, Psychosociale ondersteuning, diverse Coaches, taallessen en elke week een Nederlandse taal/kook workshop. Ik ben vaak aanwezig omdat het erg relaxt is. Dat is ook de opzet van het T-Huis. Transmensen moeten zich bij ons onvoorwaardelijk veilig voelen en zichzelf kunnen zijn. En natuurlijk zijn er basale regels waar men zich aan moet houden. De gemeenschap van Trans United Europe bestaat voornamelijk uit Transsekswerkers, Transmigranten en Transmensen met HIV maar iedereen binnen de transgender gemeenschap is bij ons welkom.

Hoe kom je deze tijd in verband met de #Coronacrisis door?

De Coronacrisis heeft mij toch behoorlijk in z’n greep en ik voel me soms best geïsoleerd. Ik hou van face-to-face contact en mis bepaalde events en mensen. Wat het verzacht is de wetenschap dat ik niet de enige ben. Sterker nog, ik heb een huis met alles erop en eraan. Ik kan contact maken met mensen als ik dat wil via bekende communicatiemiddelen als de telefoon, Facebook, WhatsApp en noem maar op. Velen uit de onze gemeenschap hebben deze luxe niet. Dan dringt het besef tot me door dat ik het lang niet zo slecht heb en dat ik erg bevoorrecht ben. De enige contacten die ik nu heb zijn zakelijk en met een paar hele goede vriendinnen. Het T-Huis is nu voor alle activiteiten gesloten tot nader order. Dat is voor sommige mensen uit de gemeenschap een groot gemis omdat hier de contacten met elkaar vaak plaatsvinden. Het enige wat we kunnen doen is hopen dat we weer zo spoedig mogelijk open mogen. Sommigen mensen uit onze gemeenschap hebben geen toegang tot een telefoon of laptop, daarom is het in contact blijven met elkaar via andere wegen niet altijd mogelijk. Deze kwetsbare groep kan om die reden snel in een sociaal isolement terechtkomen. Wat betreft de consulten bij onze arts van de Trans Led Kliniek, die zijn nu voornamelijk telefonisch en per e-mail.

Ik zie deze Coronapandemie als een reset. Oorlogstijd zonder geweld maar wel met slachtoffers. Onze maatschappij is erg aan het verharden. In deze crisistijd zoeken we elkaar op met liefde en begrip. De Coronacrisis laat gelukkig bij veel mensen zien dat welzijn belangrijker is dan welvaart. Toch denkt niet iedereen daar zo over. Bepaalde economen en leiders in het buitenland vinden toch dat de economie boven het welzijn van de bevolking gesteld moet worden. Ik hoop echt dat wij daar bespaard van blijven. Toch hoor ik hier en daar in Nederland ook deze geluiden. Tot slot zou ik willen zeggen: “Weet ook nu dat we er voor je zijn. Je kan altijd onze facebookpagina Trans United Europe/Trans BPOC European network bezoeken en eventueel liken, dan blijf je op de hoogte van onze activiteiten en berichtgevingen. Op deze pagina vind je ook onze contactgegevens.”

#TransgenderDayOfVisibility

Wie is Brian?

Graag stel ik me aan jou voor, mocht je me nog niet kennen. Mijn naam is Brian van Nunen, ik heet zo sinds eind 2011. Ik heb zelf mijn naam gekozen tijdens mijn transitie van vrouw naar man. Mijn visie op mijn transitie is dat ik niet in een verkeerd lichaam ben geboren maar dat ik in het juiste lichaam ben geboren omdat ik deze reis in mijn leven moet doormaken. Mijn transitie betekent voor mij dat ik terug ben gegaan naar de oorsprong. Ik had als kind de overtuiging dat de loop van mijn leven al ergens vastlag en hoewel ik niet wist hoe dit zou verlopen wist ik dat wat er ook zou gebeuren, dit niet zomaar zonder reden is. Hieruit put ik voor mezelf hoop en kracht omdat het geen makkelijke weg is.

Op dit moment ben ik werkzaam bij COC Nederland waar ik eerst als officemanager en nu als HR-adviseur werk. Daarnaast heb ik een tijdje deel uitgemaakt van het bestuur van TNN (Transgender Netwerk Nederland), heb ik vanuit mijn creatieve leven diverse TransPoetry avonden georganiseerd in samenwerking met TransAmsterdam en het Amsterdam Museum. Verder heb ik samen met mijn beste vriend bij COC Midden-Nederland TransActief Utrecht opgezet en hebben we een aantal activiteiten georganiseerd voor transpersonen in de omgeving van Utrecht waar ik woon. Op dit moment hebben we dat vrijwilligerswerk stopgezet zodat ik me kan richten op mijn verdere medische transitie die nog niet is afgerond. Ik maak kunst naast mijn baan voor COC Nederland. Ik schrijf gedichten, ik schilder en fotografeer. In mijn werk is het transthema ruim vertegenwoordigt, hoe kan het ook anders? Ik hoop met deze kunst mijn verhaal te kunnen vertellen zodat er meer ruimte en begrip komt voor wat het betekent om te leven als transgender. Zichtbaarheid draagt bij aan acceptatie. Ben je benieuwd naar de kunst die ik maak? Dan ben je van harte welkom op deze website.

Hoe kom je deze tijd in verband met de #Coronacrisis door?

In deze bijzondere tijd waarin de maatschappij tot stilstand lijkt te zijn gekomen vanwege het uitbreken van het Corona virus is er ook in mijn leven wel het een en ander veranderd. Ik werk sinds twee weken fulltime thuis en dat roept herinneringen op aan mijn transitietijd en de anderhalf jaar die ik thuis ben geweest voor ik weer werk had gevonden. In deze tijd heb ik vooral veel kunst gemaakt, heb gelezen en gemediteerd, heb het lange afstand wandelen ontdekt en ben gaan hardlopen en zwemmen. Ik merk dat ik weer terugval op mijn schema uit die tijd, er is in die zin weinig verschil tussen toen en nu behalve dat ik nu ook nog fulltime een baan heb voor het COC. Ik ben net gestart met het maken van mijn eerste grote olieverf doek wat me de nodige uitdaging oplevert. Het nu niet naar de bioscoop kunnen of afspreken in de stad om gezellig ergens koffie te drinken mis ik momenteel wel. Hoe blijf je verbonden in een tijd van sociale isolatie, dat is een uitdaging voor ons allemaal. Ik doe dat door mijn naasten wat vaker te bellen, een appje sturen of te videobellen met collega’s zowel voor het sociale aspect als voor werk. Ik post af en toe wat kunst of een gedicht om mensen een hart onder de riem te steken en mezelf te uitten. Social media is wat dat betreft een platform om te verbinden maar ik vind het ook wel een verademing om het af en toe helemaal uit te zetten en me te verliezen in schilderen of onze prachtige natuur.

Mijn boodschap aan iedereen in deze tijd is dat deze tijd de meeste van ons heeft stilgezet. Het reizen van en naar werk, vakanties, sociale uitstapjes, familiebezoek is voor velen van ons komen te vervallen. Ik denk dat we in een soort van collectieve rouw terecht zijn gekomen. De wereld die we kenden is ineens niet meer. Alles wat veilig leek staat nu plotseling op losse schroeven. Rouw is in wezen niets anders dan een tijd van transformatie, loslaten en accepteren.  De tijd die we nu hebben thuis is een uitnodiging om te leren met jezelf te zijn. Vriendschap te sluiten met alles wat in je leeft.

Ik zeg niet dat dit makkelijk is, ook ik ben geneigd zoveel mogelijk prikkels te zoeken. Maar als ik dit uit zet en terecht kom in de stilte merk ik dat dit vernieuwde energie geeft. Ik wil alle transpersonen die bezig zijn met hun medische trajecten of op de wachtlijst staan sterkte toewensen met het feit dat deze situatie leidt tot nog langere wachttijden en onzekerheid over operaties. Zelf heb ik daar ook last van en dat valt echt niet mee. Hou je blik op de horizon maar leef met de dag. Doe wat je kan om het jezelf zo goed mogelijk te maken, als het nodig is zoek dan psychologische ondersteuning of een coach die ervaring heeft met transgenders. En deel je verhaal en je zorgen. Weet dat je niet alleen bent!

Videoboodschap van Astrid

Lieve mensen,

Wat zijn het bizarre tijden. Voor iedereen die zelf ziek is, heel veel beterschap. En voor wie iemand kent die helaas is overleden door dit vreselijke virus, mijn oprechte deelneming. Ook ik zal benadrukken; volg de richtlijnen RIVM en de maatregelen van de overheid. Of zoals de minister van Volksgezondheid van onze onderburen het krachtig heeft verwoord; “Ben je ziek? Blijf in uw kot. Ik meen het, blijf thuis”.

Het is een tijd waarin er een beroep op ons wordt gedaan eigen verantwoordelijkheid te nemen om de meest kwetsbaren in onze samenleving te beschermen. Een tijd waarin er gevraagd wordt te handelen vanuit groepsbelang en het goede te doen voor het collectief. En wat zien we juist in deze tijd, vanuit het goede van de mens, zo ontzettend veel mooie initiatieven ontstaan. Een tijd waarin verschillen tussen mensen er niet toe doen. Er is solidariteit en oprechte zorg voor de ander. Zorg die hard nodig is, vooral voor de meest kwetsbaren in de samenleving. Want ieder mens is gelijkwaardig en even waardevol en verdient het om als zodanig behandeld te worden. Juist deze onvoorwaardelijke solidariteit is wat wij als COC Nederland zo belangrijk vinden in relatie tot ons werk. We zijn dan ook, zelfs in deze uitzonderlijke omstandigheden, erg gedreven om ons werk voor de sociale acceptatie van LHBTI’s voort te zetten. Onze helden bij de twintig COC-verenigingen zijn momenteel druk bezig met het zoeken naar creatieve oplossingen om onderlinge ontmoeting via digitale routes alsnog mogelijk te maken. En ook op het Federatiekantoor zijn we met tal van collega’s op nationaal én internationaal niveau nog steeds iedere dag hard aan het werk.

Het zijn rare tijden. En voor sommigen onder ons misschien ook wel tijden waarin je eenzaam of onzeker voelt. Laten we ook binnen onze mooie, sterke en veelkleurige LHBTI-gemeenschap een beetje extra naar elkaar omkijken. Een kleine moeite zoals een belletje of berichtje kan voor mensen al een enorm verschil maken! Zorg goed voor jezelf en elkaar, dan komen we hier samen doorheen. #samensterk

Astrid Oosenbrug

OPROEP voor deelname aan onderzoek discriminatie personeelsbeleid van de overheid 1945-1971

Het Verwey-Jonker Instituut doet historisch onderzoek naar de wijze waarop de overheid in haar rol als werkgever omging met homoseksualiteit in de periode 1945-1971. Het onderzoek dient uit te wijzen of er sprake is geweest van discriminatie op brede schaal bij gemeenten, ministeries en arbeidsbureaus op grond van seksuele voorkeur. COC Nederland roept mensen die weet hebben van deze institutionele discriminatie op aan dit wetenschappelijk onderzoek deel te nemen.

In 2017 werden bekend dat het Amsterdamse Stadsarchief lijsten heeft gevonden met namen van sollicitanten die tussen 1950 en 1958 zijn afgewezen voor een baan als ambtenaar omdat ze homoseksueel zouden zijn. Sindsdien wil het COC dat de overheid uitzoekt of zulke ‘homolijsten’ op meer plekken voorkwamen, of er nog gedupeerden in leven zijn en of zij mogelijk een vorm van genoegdoening willen.

Na een vooronderzoek hebben minister Kajsa Ollogren (Binnenlandse Zaken) en haar collega Ingrid van Engelshoven (OCW-Emancipatie) opdracht gegeven voor een ‘onafhankelijk verdiepend wetenschappelijk, historisch onderzoek van empirische aard’. Dat onderzoek moet vast stellen ‘of en in welke mate overheden als werkgever bij het aannemen, de bevordering en het ontslag van personeel onderscheid maakten op grond van homoseksuele geaardheid en binnen welke context dit gebeurde’.

Voor de uitvoering van dit wetenschappelijk onderzoek is het van belang dat de onderzoekers met zoveel mogelijk betrokkenen (m/v) in contact komen.

Bent u homoseksueel, biseksueel of lesbisch? En werkte u als ambtenaar bij een gemeente, een ministerie, een agentschap van de overheid of op een arbeidsbureau in de periode 1945-1971? Of heeft u destijds voor zo’n positie gesolliciteerd?

Dan willen de onderzoekers graag met u in gesprek over uw ervaringen met personeelsbeleid en omgang met homoseksualiteit. Hebt u het gevoel dat u in uw carrière bent benadeeld vanwege uw (vermeende) seksuele voorkeur? Vooral uw ervaringen met personeelsselectie, carrièreperspectief, pensioen en ontslag hebben onze belangstelling.

Ook zijn de onderzoekers op zoek naar ambtenaren die hebben gewerkt op de afdeling personeelszaken van de overheid (rijk, gemeenten et cetera) tussen 1945 en 1971.

Bent u een (oud)-ambtenaar van een gemeente of ministerie en weet u iets over de omgang met homoseksueel en lesbisch personeel in de jaren vijftig of zestig?

Of bent u oud-lid van de homo/lesbische groep van de Abvakabo? En wilt u selectie- en personeelsbeleid in het algemeen en de rol van homoseksualiteit daarin bespreken? Ook dan komen de onderzoekers graag met u in contact.

Wilt u uw verhaal vertellen, vertrouwelijk, zonder verplichtingen en indien gewenst anoniem?

Stuur dan een mail naar homodiscriminatie-ambtenaren@verwey-jonker.nl
Of bel met Tara Jibodh: 06-34738648 bij het Verwey-Jonker Instituut.

De onderzoekers voeren een verkennend en persoonlijk gesprek met u. U beslist daarna zelf of u uw gegevens geanonimiseerd beschikbaar stelt voor het onderzoek.

De verdiepende interviews worden bij voorkeur in Utrecht op het Verwey-Jonker Instituut gehouden. Reiskosten worden vergoed. De onderzoekers bepalen met wie verdiepende interviews gehouden zullen worden.

Wilt u meer informatie over het onderzoek: neem dan contact op met dr. Marian van der Klein via MvanderKlein@verwey-jonker.nl

Dit onderzoek is in opdracht van de ministeries van Binnenlandse Zaken en van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

[Bron: Verweij-Jonker Instituut – Foto Archief: CC-Wikepedia]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC?

COC’ers winnen Winq Diversity Awards

COC-vrijwilligers wonnen op donderdag 20 februari een Winq Diveristy Award voor zichtbaarheid en acceptatie van Nederlandse LHBTQ’s. Emre Hoogduijn van COC’s GSA Netwerk wint de prijs voor zijn inzet voor LHBTQ-jongeren en Larry van Dever nam samen met COC-voorzitter Astrid Oosenbrug een Award in ontvangst voor COC’s Cocktail Project voor LHBTI-asielzoekers.

‘Ik ben ongelofelijk trots op Emre, Larry en al die andere kanjers die zich dag in, dag uit met COC inzetten voor een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn, wat ook je seksuele oriëntatie, genderidentiteit of geslachtskenmerken zijn’, reageert COC-voorzitter Astrid Oosenbrug. ‘Een welverdiende pluim voor deze voortrekkers!’

Emre
De Turks-Nederlandse Emre Hoogduijn krijgt van Winq een Youth Diversity Award voor zijn actieve inzet en steun voor LHBTQ-jongeren, in het bijzonder van niet-westerse komaf. De 18-jarige Emre is volgens Winq een wijs en krachtig rolmodel voor duizenden jongeren. Hij stond aan de basis van COC’s GSA Netwerk op zijn middelbare school, was ambassadeur van Paarse Vrijdag en helpt via Instagram jongeren die worstelen met hun coming-out. Vorig jaar leverde zijn inzet hem ook al de titel ‘Jongere van het Jaar’ op.

Winq’s Youth Diversity Award is een prijs voor een persoon die anderen, die nog aan het begin van hun leven staan, helpt om te kunnen zijn wie ze willen zijn en om zich niet te hoeven verstoppen.

COC’s Coctail Project
COC’s Cocktail Project voor LHBTI-asielzoekers won een Winq New Horizons Diversity Award. De prijs werd uitgereikt aan Larry van Dever, coördinator van Cocktail in Groningen, en COC-voorzitter Astrid Oosenbrug.

Volgens Winq heeft het COC met dit belangrijke project veel mensen gered van de eenzaamheid. Tijdens en na hun vaak ingewikkelde en lange asielprocedure belanden veel LHBTQ-asielzoekers in een sociaal isolement, aldus Winq. Een luisterend oor en een beetje hulp, maken hierbij een wereld van verschil. Zo ontstond in 2009 Cocktail, het maatjesproject van COC Nederland, dat dit isolement probeert te doorbreken. Inmiddels is het project in vijftien regio’s actief en biedt het zowel maatjescontact als groepsbijeenkomsten.

Met de New Horizons Diversity Award eert Winq mensen en organisaties die zich inzetten voor LHBTI-vluchtelingen.

Ken jij een LHBTQ asielzoeker die wel een buddy kan gebruiken of wil je zelf maatje worden? Kijk HIER voor meer informatie. Wil jij ook een GSA oprichten of LHBTI-jongeren ondersteunen, kijk dan HIER.

Burgemeester Dales Prijs 2020 voor Ben Loth

De Burgemeester Dales Prijs wordt dit jaar toegekend aan Ben Loth van Amnesty International Nijmegen. De prijs wordt uitgereikt aansluitend op de jaarlijkse Burgemeester Dales Lezing die vrijdag 31 januari in het Nijmeegse stadhuis wordt uitgesproken door Gerdi Verbeet, voormalig parlementsvoorzitter en voorzitter van het Comité 4 en 5 Mei.

De Burgemeester Dales Prijs, bestaande uit een oorkonde en een bedrag van 500 euro, is bedoeld ter ondersteuning van mensen en organisaties die zich inzetten voor de emancipatie van minderheden, de gelijke behandeling van achtergestelde groepen of de bestrijding van discriminatie.

De jury heeft dit jaar gekozen voor Ben Loth, vanwege zijn inzet bij Amnesty International Nijmegen. Hij heeft zich daar als lid van de scholengroep jarenlang ingezet om onderdrukking van medemensen, in de breedste zin van het woord, aan de kaak te stellen. Het afgelopen jaar viel Ben Loth op als coördinator LHBTI door onder meer zijn inzet bij de Regenboog­dialoog.

Het bestuur van COC Regio Nijmegen ondersteunt deze voordracht van harte. Ap Willemsen, voorzitter van COC Regio Nijmegen, zal Ben Loth dan ook met plezier de prijs overhandigen.

De Burgemeester Dales Lezing en de uitreiking van de Burgemeester Dales Prijs zijn in het stadhuis van Nijmegen op vrijdag 31 januari. De ontvangst is vanaf 20.00 uur, het programma in de raadszaal begint om 20.30 uur en is voor iedereen toegankelijk.

[Bron/Foto Ben Loth: COC Nijmegen – Foto Ien Dales: CC-Fotocollectie Nationaal Archief/Anebo/Rob Bogaerts]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC

COC-prijs voor Dolly Bellefleur en Anne Krul

De Bob Angelo Penning van het COC wordt dit jaar toegekend aan artiest en activist Dolly Bellefleur en aan Anne Krul, activist en rolmodel voor LHBTI-personen van kleur. COC-voorzitter Astrid Oosenbrug reikte de penningen uit tijdens COC’s True Colors op zondagavond 26 januari in een uitverkocht Paradiso Amsterdam.

In haar Nieuwjaarspeech prees Oosenbrug de saamhorigheid van de veelkleurige Nederlandse LHBTI-beweging en pleitte ze voor een verbod op LHBTI-discriminatie in de Grondwet.

Dolly Bellefleur

Dolly Bellefleur krijgt de Penning bij haar 30-jarig artiestenjubileum, voor haar jarenlange, onvoorwaardelijke inzet voor de Nederlandse LHBTI-gemeenschap. Ze staat altijd klaar voor die gemeenschap en brengt mensen bij elkaar onder het motto ‘homo, hetero, lesbisch, transgender of (b)i? We are family!’

Van Roze Zaterdag tot manifestaties op het Amsterdamse Homomonument en van optredens voor scholieren tot de Pink Christmas Kerkdienst: Dolly laat nooit verstek gaan en is als artiest en presentatrice altijd weer bereid om belangeloos haar medewerking te verlenen.

Ook in haar columns, gedichten, theatershows, strips en zelfgeschreven liedjes toont Dolly zich een ware activist, met nummers als ‘Roze Planeet’, ‘Ik ben gay oké’, ‘Those were the gays’ en de ‘Poetin Protestsong’ – het nummer dat ze zingt op de bovenstaande foto. Dolly Bellefleur is het alter ego van cabaretier en tekstdichter Ruud Douma.

Anne Krul

Anne Krul krijgt de Penning voor 40 jaar baanbrekende inzet voor LHBTI-mensen van kleur. Als activist, feminist, beeldend kunstenaar en schrijver komt ze op voor LHBTI-personen met een biculturele-, migratie- of vluchtelingenachtergrond. Ze voert actie tegen heteronormativiteit, racisme en knellende gendernormen.

Krul – die zichzelf een ‘zwarte pot’ of ‘black gay woman’ noemt – was jarenlang een drijvende kracht achter biculturele LHBTI-organisaties zoals Black Orchid, Strange Fruit en het International Lesbian Information Service (ILIS). Ze zette zich in voor talloze acties, publicaties, onderzoeken, samenwerkingsverbanden en tentoonstellingen voor LHBTI’s van kleur, recent nog voor de expositie Nos Tei bij ILHIA LGBT Heritage.  

Haar onvermoeibare inzet maakte haar geliefd buiten- en in de biculturele LHBTI-gemeenschap, waar velen steun hebben ervaren door haar werk en haar zien als rolmodel en wegbereider.

Bob Angelo Penning

De Bob Angelo Penning is vernoemd naar de schuilnaam van Niek Engelschman, oprichter en eerste voorzitter van het COC. De Penning werd ingesteld in 1991. Tot de winnaars behoren Boris Dittrich, imam Muhsin Hendricks, Erwin Olaf, Paul de Leeuw, Joke Swiebel, Hans van Manen, Judith Schuyf, Andreas Burnier, Arie Boomsma, André van Duin en Benno Premsela.

Nieuwjaarsspeech: veranker LHBTI-rechten in de Grondwet!

‘Veranker onze rechten in artikel 1 van de Grondwet!’ dat was de boodschap van COC-voorzitter Oosenbrug in haar Nieuwjaarsspeech tijdens True Colors. Oosenbrug riep de Tweede Kamer op om snel in te stemmen met een wetsvoorstel dat LHBTI-discriminatie expliciet verbiedt in artikel 1 van de Grondwet. De Kamer spreekt naar verwachting de komende weken over dit voorstel.

Ook pleitte de COC-voorzitter voor een humaner LHBTI-asielbeleid en maatregelen om te zorgen dat iedereen zich veilig voelt om zichzelf te zijn en hand-in-hand over straat te lopen.

Oosenbrug prees de diverse, veelkleurige en saamhorige Nederlandse LHBTI-beweging. Die boekt volgens haar mooie resultaten, zoals het feit dat Nederland terug is in de top 10 van landen waar LHBTI rechten goed geregeld zijn. ‘Samen staan we sterk!’ aldus Oosenbrug. In Paradiso waren zondag zo’n 300 Nederlandse LHBTI-organisaties en initiatieven vertegenwoordigd.

[Bron: COC NL]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC?

Genomineerden Roze Lieverdje zijn bekend

GroenLinks Amsterdam heeft de genomineerden voor het Roze Lieverdje bekend gemaakt. GroenLinks reikt deze tweejaarlijkse prijs voor de achtste keer uit aan een Amsterdammer die zich op bijzondere wijze heeft ingezet voor de emancipatie van LHBT+’s in de hoofdstad. Iedereen kan tot 11 februari online stemmen om te bepalen wie deze prijs op Valentijnsdag uitgereikt krijgt.

GroenLinks-fractievoorzitter Femke Roosma: “Het Roze Lieverdje is een prijs die niet alleen de winnaar ervan eert; het is een eerbetoon aan alle mensen en organisaties in Amsterdam die strijden voor de positie en rechten van LHBTIQ+’ers. Die strijd is soms zwaar en blijft nodig. Met het Roze Lieverdje zeggen we: wij staan aan jullie zijde.” 

De vijf genomineerden zijn:

  • Hans Verhoeven
    De vraag is niet waar Hans bij betrokken is. De vraag is waar hij niet bij betrokken is. Hij begon als jochie bij de LHBTI-omroep van Amsterdam, zijn cv lijkt vervolgens op een opsomming van alle gay evenementen in 020, en momenteel werkt hij aan de oprichting van een gespecialiseerde hate-crime unit bij de politie. Onder andere dan, want Hans doet nooit slechts één ding in Amsterdam.
  • Adrie van Diemen
    Adrie ondervond als transvrouw en arts aan den lijve met welke discriminatie en pesterijen je als LHBTIQ+’er  te maken kunt krijgen. Samen met haar partner begon ze de eigen artsenpraktijk Elegabulus. Samen bieden ze laagdrempelige transgenderzorg, hormonen en basiszorg aan onder andere vluchtelingen, sekswerkers en daklozen. Samen in de trans- peer to peer community.
  • Naomie Pieter
    Queer, antiracistisch en performancekunstenaar. Naomie is het allemaal. Maar misschien is ze wel het meest een activist. Waarbij ze de lol in het activisme binnen de BIPoC LGBTQI + -gemeenschap belangrijk vindt. Zoals bij haar queer dancehall-feest Pon Di Pride. Naomie organiseerde verschillende demonstraties en is mede-oprichter van ‘Black Queer & Trans Resistance NL’.
  • Alejandra Ortiz
    Alejandra kijkt om naar anderen, terwijl er toch jaren niet naar haar om is gekeken. Tot ze in 2015 naar Nederland vluchtte bestond haar leven in Mexico en de VS uit geweld, misbruik en transfobie. In Nederland steekt ze de handen uit de mouwen. Eerst in het AZC en nu in Amsterdam. Ze zorgt dat er ruimte is voor transseksuele migranten. Letterlijk en figuurlijk.
  • Peter van Maaren
    Peter vertelt over homoseksualiteit. Op scholen, in de moskee en op straat. En Peter verbindt. Dwars door religies, culturen, leeftijden en alle letters in LHBTIQ+ heen spreekt hij met mensen en laat hij mensen met elkaar in gesprek gaan. Doorgaan, niet opgeven is daarbij zijn credo. Uitgescholden, bedreigd; Peter blijft succesvol adresseren, aansluiten en verbinden in Amsterdam.

Alle Amsterdammers mochten mensen of organisaties aandragen. De jury bestaat uit: voorzitter Ruud Douma (Dolly Bellefleur), Dounia Jari (Stichting Maruf, winnaar 2018), Wielie Elhorst (predikant met opdracht voor de LHBT-gemeenschap), Dinah de Riquet-Bons (voorzitter Trans United Europe), Marten Bos (voorzitter Alle Kleuren Oost), Rocco Piers (bestuurslid RozeLinks en stadsdeelbestuurder in Amsterdam Zuid) en Tirza de Fockert (gemeenteraadslid).

Iedereen kan tot 11 februari online stemmen. De internetstemming en de stemming van de jury wegen even zwaar bij het bepalen van het uiteindelijke Roze Lieverdje van 2020. Op Valentijnsdag (vrijdag 14 februari) zal het Roze Lieverdje uitgereikt worden tijdens een Roze Gala in Vondel CS. Het gala start om 20.00 uur en de presentatie is in handen van Mathilde Santing.

Eerdere winnaars van deze prijs waren politieagent Ellie Lust, cabaretière Dolly Bellefleur en dragqueen Lady Galore.

Meer informatie over de genomineerden vindt u op rozelieverdje.nl. Hier kunt u ook stemmen op uw favoriet.

[Bron/Illustratie: GroenLinks Amsterdam]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC?

COC’s Regenboogpluim voor dichterscollectief Uitgesproken Queer

De jaarlijkse Regenboogpluim van COC Midden-Nederland is zaterdag 18 januari uitgereikt aan dichterscollectief Uitgesproken Queer. De onderscheiding wordt jaarlijks uitgereikt door COC Midden-Nederland aan een persoon of organisatie die zich recent op buitengewone wijze heeft ingezet voor LHBTI’s in de regio Midden-Nederland.

Tijdens de receptie ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van COC Midden-Nederland werd de Regenboogpluim door COC-voorzitter Simon Timmerman overhandigd aan Steff Geelen één van de initiatiefnemers van Uitgesproken Queer.

Uitgesproken Queer is een dichterscollectief dat een podium geeft aan LHBTQI+ performers en woordkunstenaars. Ze organiseren eigen evenementen, maar worden ook veel gevraagd voor een optreden bij evenementen of manifestaties.

“Een jong initiatief dat op creatieve manier meer aandacht vraagt en mensen aan denken zet over seksuele diversiteit en gender. Het is een diverse club getalenteerde mensen die een nog groter podium en publiek verdienen”, aldus Timmerman.

Regenboogpluim

De Regenboogpluim wordt sinds 2017 uitgereikt op de verjaardag van COC Midden-Nederland aan een persoon of organisatie die zich recent op buitengewone wijze heeft ingezet voor LHBTI-personen in de regio Midden-Nederland.

De eerste pluim ging in 2017 naar Yolande Gastelaars, gemeenteraadslid in Soest voor de politiek partij DSN. Zij ontving de onderscheiding voor het agenderen van het thema LHBTI in de gemeenteraad van Soest en haar strijd voor de ontwikkeling van gemeentelijk beleid. In 2018 ging de tweede pluim naar Stichting Utrecht Canal Pride. De stichting organiseerde op 17 juni 2017 voor de allereerste keer de kleurrijke botenparade over de Utrechtse grachten en dat was direct een gigantisch succes. In 2019 ontving Museum IJsselstein de onderscheiding voor hun manifestatie ‘Gendervrij bij MIJ’.

[Bron: COC Midden-Nederland – Foto uitreiking Regenboogpluim 2020: Jan Slagter voor COC Midden-Nederland]

Het COC steunt LHBTI’s – Steun jij het COC?